Films & Boeken

The river king

Bron: DVD.nl

In een bevroren rivier wordt het levenloze lichaam gevonden van een leerling van een exclusieve particuliere school. Politieman Abel Grey (Edward Burns) en zijn partner moet de doodsoorzaak onderzoeken. Al snel wordt de conclusie getrokken dat het een zelfmoordgeval is, mede ingegeven doordat de schoolleiding verklaart dat de jongen Gus Pierce (Thomas Gibson) het niet kon bolwerken op school en zich asociaal gedroeg. Toch lijkt er meer aan de hand te zijn. Zo lijkt het alsof de dode jongen Abel overal aanwijzingen nalaat. En blijkt er een vreemd vlek te staan op de foto’s die de sympathieke lerares Betsy (Jennifer Ehle) van de kamer van Harry heeft gemaakt. Ondanks de twijfel die Abel heeft, krijgt hij van zijn meerdere opdracht de zaak te sluiten en zelfmoord als doodsoorzaak op te schrijven. Maar Abel kan de zaak niet laten rusten. Niet alleen omdat de zelfmoord van zijn eigen broer hem aan de zaak doet herinneren, maar ook omdat Abel vermoedt dat niet iedereen de waarheid spreekt.

Het verhaal van The River King is gebaseerd op de gelijknamige roman van de Amerikaanse schrijfster Alice Hoffman. Een andere verfilmde roman van haar is Practical Magic. The River King handelt over het verwerken van zelfmoord en schuldgevoelens. Mensen waarvan een dierbare zelfmoord heeft gepleegd, blijven nog jaren zitten met gevoelens van gemis en mogelijk gevoelens van schuld. In de film heeft de politieman Abel zijn broer verloren als gevolg van zelfmoord. Zijn vader wil er niet over praten, voor Abel is het een onverwerkt hoofdstuk. Bij zijn onderzoek naar de dood van de leerling wordt hij weer geconfronteerd met zijn eigen onverwerkte verleden. Zowel de dood van de jongen als de dood van zijn eigen broer roepen veel vragen bij hem op. Beide gevallen lopen in het verhaal door elkaar heen. En zo is het ook in het echte leven. Bepaalde ervaringen die een grote impact op je hebben gehad en die je lang bijblijven, beïnvloeden je latere waarnemingen en gedachten wanneer iets soortgelijks zich voordoet. Terwijl de politieman Abel moet onderzoeken of de jongen zelfmoord heeft gepleegd, wordt hij tegelijkertijd weer geconfronteerd met de zelfmoord van zijn broer en de vragen die onbeantwoord zijn gebleven. Het verhaal zoals de Engelse regisseur Nick Willing dit heeft verfilmd heeft af en toe een licht bovennatuurlijk tintje. Het is een film waarin je pas aan het eind van de film de verschillende puzzelstukjes aan elkaar kunt leggen. De film heeft een laag gemoedelijk tempo, wat de sfeer wel ten goede komt maar niet voor iedereen aantrekkelijk zal zijn. De film is geheel in Nova Scotia in Canada opgenomen. Het verhaal speelt zich in de winterperiode af, wat cameraman Paul Sorossy heeft gefilmd met zeer sfeervolle beelden als resultaat. De aparte sfeer van de film wordt ondersteund door de fraaie muziek van Simon Boswell, met de mandoline als opvallend solo-instrument. The River King is een aardige film die een beetje anders is dan gemiddeld en handelt over een niet alledaags onderwerp.

Conclusie
In The River King van de Engelse regisseur Nick Willings speelt Edward Burns een politieagent die de dood van een jonge scholier moet onderzoeken. Op het eerste gezicht lijkt het een geval van zelfmoord, waarbij de politieman wordt herinnerd aan de zelfmoord van zijn eigen broer. Maar het lijkt alsof de dode jongen aanwijzingen achterlaat, wat de politieman aanzet tot verder onderzoek. The River King is een anders dan gemiddelde film over zelfmoord en gevoelens van schuld. Deze uitgave van Paradiso heeft een goede beeld- en geluidskwaliteit. Enkele trailers is het enige extra materiaal op deze DVD.

Verfilming van van het boek ‘The Virgin Suicides’ uit 1993

Het verhaal speelt zich af in de jaren ’70, in het Amerikaanse plaatsje Grosse Point in Michigan. Vijf zussen plegen zelfmoord. De buurt is gefascineerd door de zelfmoord van de meisjes Lisbon. Zij blijven achter met allerlei vragen en zoeken naar een verklaring.

Het boek is in 1999 verfilmd door Sofia Coppola. Kijk hieronder naar de trailer van de film:

Regie: Lone Scherfig
Starring: Jamie Sives, Adrian Rawlins, Shirley Henderson, e.a.
Genre: Speelfilm
Bron: FilmVisie | Door: Jochem

Zelfmoord is een onderwerp dat nogal gevoelig ligt. Zeker in de wereld van de filmindustrie. Om deze reden zullen veel filmmakers zich er dan ook niet zo snel aan wagen. Toch besloot de Schotse regisseur Scherfig dit onderwerp als uitgangspunt te nemen voor zijn film. Hij maakte een integere film waarin hij er bepaald niet om heen draait. De titel van de film geeft dit al aan: Wilbur (wants to kill himself) – Wilbur (wil zelfmoord plegen).

De broertjes North
Na de dood van hun vader erven de gebroeders North zijn tweedehands boekenzaak. Harbour (Rawlins), de oudste van de twee, is een optimistische man die blij is met de kleine dingen in het leven. Zijn jongere broer Wilbur (Sives) is daarentegen een stuk minder vrolijk. Hij is zeer pessimistisch en vraagt zich regelmatig af wat het eigenlijk voor nut heeft om te leven. Wilbur onderneemt dan ook verschillende zelfmoordpogingen die allemaal mislukken. Wanneer hij zichzelf vol heeft gepropt met allerlei pillen en heeft geprobeerd zich te vergassen, wordt hij voor de zoveelste keer opgenomen in het ziekenhuis. Harbour besluit dat het zo niet verder kan en hij neemt Wilbur in huis. Af en toe helpt Wilbur zijn broer mee in de boekwinkel waar hij kennis maakt met Alice (Henderson) , een jonge vrouw die regelmatig een paar oude boeken komt verkopen. Harbour ziet Alics wel zitten en vraagt zijn broertje om advies.

Leven en dood
Wilbur zegt tegen zijn broer dat hij haar gewoon recht in de ogen moet aankijken en dat de rest dan vanzelf gaat. Harbour twijfelt in eerste instantie aan het advies van zijn jongere broer, maar probeert het toch uit. Als Alice weer eens langskomt en vertelt dat ze is ontslagen, kijkt Harbour haar strak aan en de twee raken op slag verliefd op elkaar. Alice trekt samen met haar 8-jarige dochtertje bij de broertjes in en na korte tijd trouwt ze zelfs met Harbour. Ze lijken erg gelukkig met z’n vieren, maar Wilbur blijft doorgaan met zijn zelfmoordpogingen. Dit tot groot verdriet van zijn broer en diens kersverse vrouw. Alles verandert echter wanneer er bij Harbour kanker wordt geconstateerd en hij te horen krijgt dat hij niet lang meer te leven heeft. Nu zijn broer stervende is, lijkt Wilbur steeds meer waarde te gaan hechten aan alles wat het leven te bieden heeft.

Sympathieke klootzak
Sives weet op een briljante manier het karakter van Wilbur neer te zetten. Hij speelt een chagrijnige man voor wie je als kijker absoluut veel sympathie zult opbrengen. Doordat Wilbur zo weinig waarde hecht aan het leven en geen blad voor de mond neemt, zegt hij vaak precies waar het op staat. Je zou denken dat de mensen in zijn omgeving hem hierdoor een botte lul vinden, maar niets is minder waar. Door zijn cynische houding relativeert hij veel dingen die door anderen als problemen kunnen worden gezien. Iedereen loopt weg met Wilbur, zijn broer, Alice, haar dochtertje en een zuster uit het ziekenhuis wordt zelfs verliefd op hem. Ook voor de kijker is het plezierig om iemand te zien die af en toe eens flink de waarheid zegt, zonder dingen mooier te maken dan ze zijn. Aan de ene kant is Wilbur een egoïstische klootzak, tegelijkertijd is hij een zeer sympathieke vent.

Acceptatie
Vanwege het onderwerp zou een film als deze zeer waarschijnlijk niet in Hollywood gemaakt kunnen worden. Gelukkig zijn er ook nog Europese productiemaatschappijen die een dergelijke film wel uit durven brengen. Wilbur (wants to kill himself) is namelijk een zeer goede film waarin het controversiële onderwerp zelfmoord aan de orde wordt gesteld. Regisseur Lone Scherfig doet dit op de manier zoals Wilbur dingen zou doen, door er niet om heen te draaien. We zien Wilbur een aantal keren proberen zichzelf van het leven te beroven en we zien de manier waarop zijn omgeving hierop reageert. Er wordt echter geen oordeel geveld over Wilbur of over zijn daden. Na de zelfmoordpoging gaat het leven verder, tot de volgende poging. Hierdoor wordt het onderwerp zelfmoord wat ‘gewoner’ en beter behapbaar voor de kijker. Het hoort nu eenmaal bij het leven van Wilbur en als kijker accepteer je dit na verloop van tijd.

Conclusie
Wilbur (Wants to Kill Himself) is een mooie film geworden over een controversieel onderwerp waarover ik nog niet eerder een film zag. Er rust nog altijd een zeker taboe op het onderwerp, maar na het zien van deze film accepteer je het feit dat zelfmoord ook bij het leven hoort makkelijker. Voor een groot deel is dit te danken aan de manier waarop regisseur Scherfig het onderwerp behandelt zonder er om heen te draaien en de manier waarop Sives het karakter van Wilbur neerzet.

Mag ik dood: documentaire en debat georganiseerd door Humanistisch Verbond en HUMAN, op 29 mei 2008

Amsterdam, 24 april 2008

Voor mensen met chronisch psychische klachten en met een doodswens, is het vrijwel onmogelijk op een menswaardige manier te sterven. Het Humanistisch Verbond wil het taboe op hulp bij zelfdoding bij deze groep doorbreken. Hiertoe vindt op 29 mei de eerste publieksvertoning plaats van de documentaire Mag ik dood, met aansluitend debat.

Van de gemiddeld 1.500 Nederlanders die jaarlijks door zelfdoding om het leven komen, gaat het in zo’n 700 gevallen om mensen met een psychische klachten. Hun doodswens is vrijwel onbespreekbaar. Vaak is er sprake van ernstig lijden zonder perspectief op verbetering. De ruimte die de euthanasiewet artsen en psychiaters biedt wordt zelden benut: minder dan vijfmaal per jaar wordt een verzoek om hulp bij zelfdoding ingewilligd. De anderen staan alleen en sterven meestal een eenzame en gewelddadige dood.

De film Mag ik dood is gemaakt in opdracht van HUMAN en het Humanistisch Verbond. De persoonlijke aanleiding voor documentairemaakster Eveline van Dijck is de recente zelfdoding van haar zus Cathma. De film behandelt het schrijnend gebrek aan hulp voor mensen die vanwege chronisch psychische klachten hun leven ondraaglijk en uitzichtloos vinden en de dood verkiezen. Centraal staat de vraag hoe om te gaan met hun doodswens. Aan het woord komen nabestaanden, de wetgever, een psychiater, een officier van justitie, een consulent van de NVVE, tevens humanistisch raadsvrouw en een counselor die samenwerkt met Stichting De Einder.

Na de film volgt een paneldiscussie over het taboe op de zelfgekozen dood. Waarom is deze onbespreekbaar en laten we mensen die niet verder willen leven aan hun lot over? Aan de discussie met panel en publiek nemen onder anderen voormalig minister van VWS Els Borst, ethica Inez de Beaufort en psychiater Fons Tholen deel. GroenLinks fractievoorzitter Femke Halsema geeft daarna een reactie op de film en het debat. De toegang is gratis maar men dient zich wel aan te melden.

Zie voor meer informatie en aanmelding www.humanistischverbond.nl , het webdossier over een waardig levenseinde: www.humanistischverbond.nl/dossierlevenseinde/intro.html

En www.human.nl voor meer informatie over HUMAN.

De film Mag ik dood is tot stand gekomen dankzij de steun van HUMAN, het Humanistisch Verbond en Het Fonds Psychische Gezondheid.

Publieksvertoningen en debat

  • Datum: 24 mei 2008
    themaweek euthanasie Holland Doc
    Op zaterdag 24 mei wordt ‘Mag ik dood’ om 11.15 uur en 23.00 uur vertoond op het digitale kanaal Holland Doc. Naast deze documentaire toont Holland Doc in de week van 24 tot en met 30 mei verschillende andere films die ingaan op het onderwerp euthanasie waaronder de geruchtmakende IKON-documentaire Dood op verzoek.
    Bovendien is ‘Mag ik dood’ te zien op het themakanaal op:

    • zondag 25 mei om 6.45 uur en 20.00 uur
      maandag 26 mei om 9.15 uur en 21.30 uur
      dinsdag 27 mei om 12.00 uur
      woensdag 28 mei om 13.00 uur
      donderdag 29 mei om 10.30 uur en 23.30 uur
      vrijdag 30 mei om 12.30 uur
  • Datum: 29 mei 2008, aanvang 19.30 uur | Bron: Stichting Pandora
    Eerste publieksvertoning plaats van de documentaire Mag ik dood, met aansluitend een discussie met panel en publiek over taboes en dilemma’s rond de doodswens van mensen met chronisch psychiatrische klachten
    Locatie: Filmtheater Pathé Buitenhof, Buitenhof 20, Den Haag
    Aanmelden: toegang is gratis, wel graag aanmelden op www.humanistischverbond.nl. U ontvangt een toegangsbewijs zolang er plaats is.
  • Datum: 1 juni 2008
    Locatie: Filmtheater Lux in Nijmegen tijdens het festival ter ere van het 85-jarig bestaan van de Radboud Universiteit Nijmegen.
  • Datum: 4 juni 2008, op televisie: ned 223.15 uur
  • Datum: 10 juni 2008, op televisie: ned 2 – 14.00 uur Pandora Depressielijn extra open 0900 6120909
    n.a.v. de documentaire ‘Mag ik Dood’
    Telefoon icoonTer gelegenheid van de TV uitzending van “Mag ik dood” is de Pandora Depressielijn op donderdag 5 juni extra geopend van 10:00 tot 21:00 uur. Als zelfdoding u of uw naaste bezighoudt kunt u met ervaringsdeskundigen van de depressielijn spreken over deze gedachten, de zorg om uzelf of voor uw naaste en het contact met de geestelijke gezondheidszorg. Lees hier verder

    Pandora Depressielijn: 0900 6120909 (€0,05 pm)
    Extra openingstijden: 5 juni 2008 van 10:00 tot 21:00 uur
    Vaste openingstijden: ma t/m do 13.30-15.30 en 19.00-21.00 uur
    Emailadres: helpdesk@stichtingpandora.nl , stel uw vraag online

  • Datum: 21 juni 2008, aanvang 14.00 uur
    Publieksvertoning van de documentaire Mag ik dood met aansluitend een discussie met panel en publiek over taboes en dilemma’s rond de doodswens van mensen met chronisch psychiatrische klachten.
    Locatie: Auditorium CODA-museum, Vosselmanstraat 299, Apeldoorn
    Aanmelden: toegang is gratis, wel aanmelden, bij voorkeur op www.humanistischverbond.nl of eventueel telefonisch: 055 – 360 19 33

Flyers

Zie ook:

Uitnodiging_Magikdood_29_mei_2008_Den_Haag.pdf (1175 KB)

Advertenties
%d bloggers liken dit: